Człowiek i cierpienie w
Próba opisu postaw wobec duchowego bólu zapisanych przez poetów tej epoki. Ukazuje prawdę o cierpieniu pojmowanym jako konieczność, dobry dar Opatrzności i zło.
Próba opisu postaw wobec duchowego bólu zapisanych przez poetów tej epoki. Ukazuje prawdę o cierpieniu pojmowanym jako konieczność, dobry dar Opatrzności i zło.
W książce tej przedstawiono ideę marności i przemijania w różnych gatunkach literackich XVII wieku. Autorka prezentuje formy obecności vanitas, przywołując toposy dawnej poezji: theatrum mundi, peregrinatio vitae, ubi sunt...? i życie snem. Ukazuje ich przedbarokowe tradycje, nawiązujące do antyku